Anne Stolwijk

Lies van Dam

Jan Verschueren

Marloes der Kinderen

Wil Crooymans

Wil Westerweel

Verlaten en vervallen gebouwen. Een laag stof, een streep licht door het gebroken glas. Ooit statig en chic, nu vervallen en soms in de haast verlaten. Een gerafeld gordijn en een oude stoel zijn de enige sporen die herinneren aan vroegere bewoning en het oorspronkelijk gebruik. De fascinatie voor dergelijke gebouwen en hun schoonheid wordt wereldwijd vastgelegd door beeldend kunstenaars en urbexfotografen.

Curator René Zonneveld nodigde Wil Westerweel, Marloes der Kinderen, Wil Crooymans, Lies van Dam en Anne Stolwijk uit om hun werk te tonen. Hij combineert hun werk met de beelden die de Belgische kunstenaar Jan Verschueren construeert van schroot en gevonden voorwerpen. De tentoonstelling Verlaten Schoonheid is te zien van 16 februari tot en met 28 april 30 juni 2019 in Brink 16, Deventer.

Urbex

Urbex – een samentrekking van urban (stedelijk) en exploring (ontdekken) – refereert aan de fascinatie van de fotograaf en kunstenaar voor de schoonheid van het verval en de geschiedenis van verlaten gebouwen. De beelden van deze locaties laten de (oorspronkelijke) architectonische schoonheid van het pand zien, terwijl bijvoorbeeld het achtergelaten meubilair en de sporen van bewoning vragen oproepen: Wie woonden hier en waarom zijn ze vertrokken? Hoe leefden ze? Werd er gewoond, gewerkt, gedanst, gehuild en liefgehad? Maar vooral: Hoe kan het dat het verval alle ruimte gekregen heeft en niemand zich nog langer bekommert om deze prachtige panden en hun geschiedenis?

Verlaten Schoonheid

Urbexfotografen willen de schoonheid en het verhaal van deze gebouwen vastleggen voor ze instorten, gesloopt of gerenoveerd worden. Ze speuren niet alleen eigen land af naar dergelijke locaties maar kijken vooral over de landsgrenzen. In de praktijk betekent dat meestal dat de fotograaf – doorgaans illegaal – een gebouw betreedt en in alle rust de schoonheid probeert vast te leggen. Vaak zijn het kastelen, kloosters, landhuizen en voormalige sanatoria maar ook fabrieken, ziekenhuizen en bedrijfsterreinen zijn geliefd. Omdat urbexfotografen in de hele wereld actief zijn, is het vinden van unieke, niet eerder gefotografeerde locaties een kunst op zich. Als de fotograaf eenmaal beet heeft, deelt hij zijn locatiegegevens niet. Hoewel er geen internationale organisatie is die de urbexfotografen verenigt, is er wel één ongeschreven regel:

leave nothing but footprints, take nothing but pictures.

Brink 16

Het onderwerp van Verlaten Schoonheid slaat een brug naar Brink 16 in Deventer. KunstaanZ programmeert hier sinds 2017 tentoonstellingen. Met zijn kale muren, blootgelegde plafondbalken en ruwe oppervlakken is het pand in zijn huidige staat uitermate geschikt voor een tentoonstelling over de schoonheid van verval. Met de tentoonstelling Verlaten Schoonheid maakt KunstaanZ voor de laatste maal gebruik deze bijzondere locatie. KunstaanZ neemt in het najaar permanent zijn intrek in het pand van de voormalige biljartvereniging De Pelikaan aan de Nieuwe Markt 18.

Een van de ruimtes in Brink 16

Deelnemende kunstenaars

Wil Westerweel
Wil Westerweel maakte zijn beelden vrijwel allemaal op verboden terrein. In België, Luxemburg, Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Tsjechië, Slovenië, Kroatië, Polen en Nederland bezocht hij ruim 500 panden om zijn beelden te realiseren. Zijn werk laat in- en exterieurs zien waarbij Westerweel alleen werkt met het daar aanwezige licht; geen flits, filters, lampen of anderszins kunstmatige lichttoevoegingen. Er wordt ook nimmer iets in scene gezet. Zijn ragfijne HDR prints geven extra diepte aan zijn werk.

Wil Crooymans
Fotograaf Wil Crooymans werkt met vrouwelijke modellen om de magie van gebouwen op geheel eigen wijze vast te leggen. Vaak romantisch en elegant afgebeeld, zorgt de aanwezigheid van een model voor een fascinerend contrast met de omgeving.

Marloes der Kinderen
Beeldend kunstenaar en fotograaf Marloes der Kinderen geeft met haar serie Inside blijk van een groot gevoel voor sfeer en detail. Haar foto’s zijn gemaakt in verlaten gebouwen. Der Kinderen gaat hier op zoek naar achtergebleven elementen en objecten die bij de kijker vragen oproepen over een tijd die vervlogen is.

Lies van Dam
Lies van Dam tekent met houtskool op papier gefantaseerde interieurs van fabriekshallen en botenloodsen, soms labyrintisch, soms schetsmatig, maar altijd alsof de ruimte opdoemt in een droom.

Anne Stolwijk
Het werk van Anne Stolwijk gaat over verval en kwetsbaarheid. Stolwijk is met name geïnteresseerd in monumentale gebouwen. Haar werk, gemaakt met krantenpapier, geeft de kwetsbare staat waarin deze gebouwen verkeren meer lading. Krantenpapier is bovendien een teer materiaal dat werkt met de tijd en de omgeving. Haar werk heeft een schilderachtige en haast fotografische benadering.

Jan Verschueren
Jan Verschueren maakt van verroest ijzer, in combinatie met andere gevonden voorwerpen, beelden en objecten, niet zelden met een vleug humor of een knipoog. Verschueren betitelt zijn werk als ‘schoon schroot’ dat handelt over hoe schoonheid kan roesten en hoe constructief destructie is.   


16 februari t/m
30 juni 2019


Woensdag t/m zondag
11.00 – 17.00 uur


Brink 16
Deventer


Entree: 3 euro

(kinderen t/m 10 jr gratis)