Keramiek van Pablo Rueda Lara

Je gelooft je ogen niet

Pablo Rueda Lara
Pablo Rueda Lara

Keramist Pablo Rueda Lara (1945-1993) werd geboren in het Spaanse dorpje Castillo de Locubín in Andalusië. In 1969 vertrok hij naar Nederland. Hij studeerde Monumentale Vormgeving aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam. In de slechts 17 jaar dat Pablo als kunstenaar heeft kunnen werken, heeft hij naar schatting tussen de 500 en 600 werken gemaakt. Deze zijn verspreid over diverse musea, galeries en privéverzamelaars in Nederland, Ierland en Spanje. De tentoonstelling Pablo! in Deventer is de eerste keer dat zoveel van zijn werken bijeen zijn gebracht.

Zijn jeugd op het platteland
Pablo’s werk vormt volgens eigen zeggen een weerslag van zijn leven. Hij groeide op in een afgelegen dorp op het Spaanse platteland. Al op zijn 8e vertrouwde Pablo’s vader hem de geitenkudde toe. Dit gaf Pablo veel ruimte en vrijheid om te dromen. Maar het platteland betekende voor Pablo ook isolement en eenzaamheid. Op zijn 12e werd Pablo verliefd op een jongen uit het dorp en schreef hem een brief. De jongen liet de brief aan alle dorpsgenoten lezen en ging er mee naar de Guardia Civil om aangifte te doen.

Wanhopig
Homoseksualiteit was in die jaren, onder dictator Franco, strafbaar. De Guardia Civil kwam verhaal halen bij Pablo’s vader. Pablo kreeg een half jaar huisarrest. Daarna bracht hij nog een jaar op het seminarium door, maar daar werd hij afgestuurd. Wanhopig ging hij naar de grote stad om een baantje te zoeken. In 1969 verliet Pablo Spanje. Hij had een uitnodiging van Nederlanders gekregen om op vakantie te komen. Hij is voor de rest van zijn leven in Nederland blijven wonen.

Monumentale vormgeving
Hij landde in Rotterdam waar hij aan de Academie voor Beeldende Kunsten, de opleiding 'Tekenen en Schilderen' ging volgen. Tijdens deze opleiding kreeg hij steeds meer belangstelling voor keramiek. En zo studeerde hij in 1976 af in Monumentale Vormgeving. Zijn techniek en veelzijdigheid waren grenzeloos. Stofuitdrukking beheerste hij vaak met simpele middelen en maakte van klei, materialen als textiel, papier, hout, blik, emaille, brons en marmer.

Pablo was zo'n meester in het weergeven van voorwerpen dat men de neiging heeft ze aan te raken om te controleren of ze wel echt van gebakken klei zijn gemaakt. (noot: tijdens de tentoonstelling is het aanraken van de beelden absoluut verboden!).

Ontwikkeling in zijn werk
Er is een duidelijke ontwikkeling te zien in de stijl van Pablo Rueda Lara. Maakte hij in zijn beginperiode vooral 'levensechte' keramiek van alledaagse voorwerpen als theedoeken, schoenen, koffers, kartonnen dozen en wol, in Pablo’s latere werk staan symbolische figuren van de Spaanse staat en kerk centraal: bisschoppen, nonnen, de paus, de Guardia Civil. Veel van deze figuren heeft Pablo met een flinke vleug ironie uitgebeeld. De wapperende rokken van de paus die door een non wordt rondgereden in zijn pausmobiel, de leden van de Guardia Civil met een driesteek op hun hoofd en hun borst vol medailles, het zijn spotprenten in keramiek.

Pablo zei hierover: “Ik ken de kerk van binnenuit. Ik heb er nostalgische herinneringen aan. Maar ik heb ook een appeltje met ze te schillen.”